مایه ننگ

مایه ننگ ( نفرین به دشمنان ازادی )
ای مایه ننگ کشور ما افتاده چو مار بر سر ما
ایران همه گشته از تو ویران زین رسم و رسوم عهد و پیمان
ای پستترین فرد انسان ای زشت ترین مرد حیوان
تو مایه ننگ روزگاری پستی وپلید زشت وعاری
تو دود سیاه گلخن هستی افسونگر وپست و ریمن هستی
بر باره نشین ! چه را نهفتی ؟ اشرار زمانه را چه گفتی؟
نی مهر ونه کین کین حرص وازی پرداخته این دو گو به بازی
تو ننگ زمین و اسمانی فضاله این جهان فانی
از توست که این وطن خرابست وز توست که زندگی سرابست
زشتی همه پیش توست مکمن اندوه زمانه گشته ایمن
تو مار سپید یا سیاهی که افتاده کنون زیر پایی
ماری تو نی بدتر از مار کز مار نیاید هردم هر کار
از مار نمی رسد زیانی برکس که نیاردش زیانی
لیکن تو همه گزیده باشی هر کو که به چشم دیده باشی
در دیده وچشم خوش خط و خال لیکن به درون زهر قتال
ازار تویی تو ننگ مایی نفرین زمانه ای سیاهی
بادا هزار بل دو صد بار نفرین به تو ای پلید مکار
-------------------------------------------------------------------------- پایان-----------------------------------------------------------------------------------